ไหล่ของฉัน

มันไม่ได้มีความหมายเพียงพอประคองหัวฉันไว้คนเดียวเท่านั้น

แต่เพื่อน...สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย

เสื้อของฉันไม่ได้มีไว้ห่อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว

มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา

และที่สั่งขี้มูกของเพื่อนถ้าเพื่อนต้องการ

แขนของฉันไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น

แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม

แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว ฉันก็ยังมีอีก 1 มือ

ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา

ปากของฉันไม่ได้มีไว้เพื่อกินและพูดพร่ำทั้งวันหรอกนะ

แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วยเมื่อถึงเวลาจำเป็น

ตาของฉัน มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่

ฉันเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก

ฟันของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา

แต่มีไว้เพื่อนประดับเหงือก ทุกครั้งที่ฉันยิ้มให้เพื่อน

หูของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ

แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง

เท้าของฉัน ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น... ถึงแม้อาจจะมีบ้าง

แต่ฉันจะใช้เท้า เพื่อเดินอยู่ข้างเพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล

สมองของฉัน อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนักก็จริง

แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ

ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม ของฉัน

มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันนะ

แต่เพื่อนต้องการอย่างรีบด่วน ฉันยินดีสละให้

และหัวใจของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว